Evet, her geldiğimde arkadaşlar kafamın etini yiyor: “olm fotoğraf çeksene lan…” şeklinde. Ama sokakta yürüyen insanın fotoğrafını (durduk yerde) çekmek de pek bana göre bişi değil. Zaten sokakta sıradan insanların fotoğrafını çekememem fotoğrafı bırakmamın en önemli sebeplerinden biriydi. Çok şey kaybetti yani sanat dünyası benim bu içine kapanık hallerim yüzünden.
Ama Tanya yengenize dua edin olm bak. Bugün 3 corona attım onun yanında, sonra aşağı kafeye inip 3 corona da orada çaktım, güneşin alnında. Ooooh, kafam bi binbeşyüz sölemesi ayıp. Dedim “lan nolcak? Abazan Türk derlerse desinler, arkadaşlarımı mı kıracam?” Ve işte böylece, aşağıdaki fotoğraflar doğdu. Hormonal sorunu olmayan her erkek gibi, benim favorim de sondaki. Ama uyanıklık yapıp sondan başlamayın bakmaya, çıtayı yükseltmeyin durduk yerde… Ondan başlarsanız diğer resimlerden bir tat almazsınız…
