OrtaParmak

Müstesna Bir Kişilik Olarak Türk Okuru

Ortalama Türk insanının tampon hafızası 5 kelimedir. Bu ne demek? Şu demek, 5 kelimeyi aşan cümle kurduğunda, kurduğun cümlenin 5 kelimeyi aşan kısmı dikkate alınmaz. Beğeni kararı ilk 5 kelimeye göre verilir. Fazlası...

Voodo Child Bebeeem Voodo Child

İnsan kendi videosunu beğenir mi lan? Beğenmez mi? Haha, voila, Keizah Jones bu boru değil. Üstelik cover da Hendrix cover'ı...

Gelseremos Gelseremos

Paskalya lan bugün. Hazreti İsa Aleyhisselamın ölümüyle başlayıp yeniden dirilmesi ile son bulan yortu... A.q. madem bu kadar seviyonuz bu adamı, ölümünü çörekle neden kutluyorsunuz? Yok dirilişini kutluyorsanız, neden yortuya ölümüyle başlıyonuz? Neyse, konumuz o diil. Cümle alemin Paskalya Yortusu mübarek olsun. Allah Jesus Aleyhisselamı başımızdan eksik etmesin inşallaaaa... Eaaaalllaaaaah!!!

Evet, kros-kültürel bir kafa karışıklığı söz konusu olmuş olabilir. Ama bana ne? Siz müslümanlar ve hristiyanlar çözün aranızda. Bakalım kimin peygamberinin çükü daha büyük. Bu yıl artık kesin bir sonuç görmek istiyoruz biz "sikinde bile olmayanlar"... Neyse. Konumuz o da diil :)

Ivan, Boris ve Ben sosyalist devrimler planladık. Halk içün. Halkı halktan ziyade sevdiğimiz içün. Venseremos venseremos, kıralım zincirlerimizi içün. Eşitlik, kardeşlik, enternasyonal, emeğin kıymetinin bilinmesi içün. Kısacası her şey halk içün -dü.

Nasıl olduysa süreçte ülkenin yarısını biz öldürdük. Kalanını faşist cunta... Ivan, Boris, Nataşa, Rebeka, falanca bir de bendeniz, yani fransızca mua. Yani Nazım, Dino, Deniz, Hüseyin, Mahir, Selda, bir de ben, yani Mua. Yarısını biz kurşuna dizdik, kalanını faşist cunta. Yaa...

Sen bana ironinin resmini yapabilir misin Abidin? Abidin? Abidin?

Geçiştirmece

Hani şu yazım vardı ya, hani o yazıda "ku vak vak" benzeri nakaratlı, aşırı rahatsız edici bir parçadan bahsetmiştim ya; işte o parça bu parça.

DTP Kapatıldı

Hamdolsun Tanrıma!

Şimdi FriendFeed’den tutun ekşisözlüğe, tüm forum sitelerine, muhtemelen televizyon programlarına, yarının köşe yazılarına kadar her yerde “demokrasiye inen darbe” geyikleri yapılacak. FriendFeed’de başladılar bile. An itibarı ile DTP’nin kapatılması ile ilgili onlarca feed var. Feed’lerin onda dokuzu kapatma kararını yeriyor.

Demokrasi dersi veren liboşların demokrasi tanımı da çok enteresan. Demek halka açık açık gözdağı vermek, Atatürk büstü yıkmak, okul, belediye, kamu binası taşlatmak demokrasi. Demek bir halk düşmanının saç traşı nedeniyle meydanlarda olay çıkartmak, 12 – 13 yaşında sabi sübyanları ortaya atıp halkı provoke etmek demokrasi.

DTP Doğu ve Güneydoğu Anadolu halkının oylarıyla meclise girmiş, son yerel seçimlerde oldukça iyi sonuçlar almış, Meclisin en güçlü partilerinden biri olmayı başarmış bir parti. Buna rağmen kurulduğundan beri iştigal ettikleri işlere bakıyorsunuz, anlam veremiyorsunuz… Güneydoğu Anadolu halkının sorunlarına çözüm üretmek için çalışacaklarına bir mahkumun, üstelik de Kürdü Türkü milyonlarca Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının lanetle andığı bir teröristin saç kesiminden siyasi gündem yaratmalar, eli kanlı teröriste sayın demeler, “dağa çıkarız” diye “kan gövdeyi götürür” diye göz dağı vermeler...

Bakıyorsun, bir siyasi partinin uğraşmayacağı ne kadar alengirli iş varsa bunlarda. Teröre çanak tutmak bunlarda. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın hür vatandaşlarına sağladığı protesto ve gösteri hakkından faydalanıp, bir bahaneyle miting düzenleyip ardından Ordu Evi taşlatmak, Atatürk büstü yıktırmak, okulların, belediyelerin camlarını indirmek, hepsi bunlarda. Yaptıkları her gösteride Öcalan’ı öven ve Türkiye Cumhuriyeti’nin bölünmez bütünlüğüne saldıran afişler, her mitingde ön saflarda çocuklar, molotof kokteylleri, çelik bilye ve sapanlar, lastik yakmalar, polise saldırmalar, halka saldırmalar. Yaptıkları son mitingde göstericilerle esnaf (hem de Kürt esnaf, Türk de değil) gırtlak gırtlağa geldi. Bu mu demokrasi?

Bu şerefsizler şayet bu provokasyonları demokrasiye dayanarak yapıyorlarsa ben öyle demokrasinin direğini sikeyim.

Biz sana seçilme hakkını Meclise girip halka hizmet edesin diye verdik. Orada terör örgütünün propagandasını yapasın, mitinglerinle ortalığı karıştırasın, demeçlerinle halkın arasına nifak tohumları ekesin, bizi iyice birbirimize düşüresin diye vermedik. Sen Milletvekilliği’nin gereğini yerine getirmezsen, bu halk da senden vekaletini alır. Aldı da. Hayırlı olsun.

Hitler Olucam Taksicileri Canlı Canlı Yakıcam

Taksicilerin alayı gizli işsiz. Sadece taksiye ihtiyaç duyuyoruz. Hayatımızda taksiciye yer yok aslında. Bu dünya taksicilersiz çok daha güzel bir dünya olurdu. Kalıbımı basarım. İmkansız demeyin, mümkün aslında. Yani bizi taksicilerden kurtaracak, taksicisiz çok daha rahat, sakin, sessiz, güzel bir dünyayı mümkün kılacak teknoloji mevcut olduğu halde karanlık güçler kasten bizi taksicilere ve taksicilerin o iğrenç müziklerine maruz bırakıyorlar.

Tüm taksiler taksicisiz olabilir mesela. Her taksi durağında onlarca taksi bekler, tıpkı şimdi olduğu gibi de taksicisi olmadan, boş vaziyette. Binerken kredi kartını sürtersin kapısına, girersin içine, oturursun direksiyona, basar gidersin gitmek istediğin muhite, taksici ve taksicinin iğrenç sohbeti, müziği, gündüz vakti gece tarifesi olmadan. Dilediğin muhite vardığında bir taksi havuzuna bırakırsın taksiyi, bir kez daha sürtersin kredi kartını, hooop tutar kat ettiğin kilometre üzerinden kredi kartından tahsil edilir. Sen de ırzına geçilmemiş kız oğlan kız kafanla hayatına devam edersin.

Kiev’in milim milim ilerleyen Cuma trafiğinde bütün bunları düşünüyorum bir taksinin içerisinde. Fonda bir acayip çıstak müzik. Hintçe olduğunu ancak tahmin edebildiğim nakaratı kuu vak vak vak benzeri, ritmi dup tıs tıs tıs’dan ibaret, aralarda Almanca das iş fantastiş, onun üzerine çok detone Ukraynaca sözler özensizce ekleştirilmiş. En dandik club’larda bile ancak sabah 5’ten sonra müşterileri siktir etmek için çalınabilecek müzikalitede bir parçayı 87 desibel dinliyoruz saçları jöleli, kot altına rugan ayakkabılı taksiciyle. Vivaldi'yi, Mozart'ı, Lemy Kilmister'ı veya ne bileyim hatta bir Müslüm Gürses'i bile bu taksinin içerisinde 5 dakika tutamazsın. Musikiperver bir birey için o kadar büyük bir işkence. Allah Çarpsın.

Aslında biner binmez “şu başarısız müzik denemesini biraz kısabilir miyiz?” şeklinde efendice rica etmek vardı ama etmeyip ertelediğim, o arada da gerim gerim gerilip hırslandığım için “kıssana şunu” şeklinde hırladım taksiciye resmen. Burada çok gerekmedikçe arka koltuğa oturulmadığı için çok gereksiz şekilde çok yan yanayız taksiciyle. Şaşırıp kafayı çevirdi, benim ona çevrilmiş kafama doğru. Burun buruna, tabiri caizse faça façaya geldik taksiciyle. Türkiye’de olsa tam levyelik bir durumdayız yani. O koltuğun altına uzanıp levyeyi alana kadar ben kafayı gömer miyim? Gömsem o da o telaşla ters şeride girip karşıdan gelen arabalardan birine göbekten girer mi? Hesapları yapıyorum ki “pardon beyefendi” diyor. Müziği kapatıyor, ama nafile… Kuuu vak vak vak beynime nüfuz etti, tampon hafızama yer etti bile… Eve gidene kadar arabanın içinde çıt çıkmazken benim beynimde: kuu vak vak vak das iş fantastiş çalıyor. Gerçekten hızlı mı geldik yoksa o iğrenç müzik olmadan zaman daha hızlı mı aktı bilemiyorum ama çok geçmeden eve varıyoruz. Verip parasını iniyorum taksiden. Beynimde hala kuu vak vak vak kuu vak vak vak helehelehelele kuu vak vak…

Ruhumu zehirledi pezevenk iğrenç müzikleriyle. O derece ki eve döner dönmez kulaklıkları takıp, sesi sonuna kadar açıp Angela Gheorghiu’dan Bizet’nin Habanera’sını dinlemem gerekti tekrar tekrar. Angela Gheorghiu, Linzi Stoppard ve hatta Por Una Cabeza eşliğinde içilen 2 litre biradan sonra ancak kendime gelip oturup bunları yazmaya karar verdim. Sadakallahülazim. Amin.

Kabak Çiçeği Gibi Açilmiş Saçilmişsun

Aristo Piyade Onbaşı Kamil (bundan böyle kısaca “Kamil”) sorar: Komtanım şimdi biz 1937’de felan bi Dersim Katliamı yapmışız Türk’ler olarak. Şimdi bunun kefareti olarak bi kas gevşetici alıp, Tayyibe uyup, kıbleye doğru domalıp kıçımızı jelleyip afedersiniz Kürtlere vermemiz icap etmez mi?

Komtan: Bak evladım, IQ puanı penis boyunun altına itilip kalmış, oyunu bir çuval kömüre satan AKP seçmeni çocuğum, madem ki Tayyip Erdoğan Fetullah Gülen’e sorar gibi sordun, cevap vereyim:

Şeyh Sait'e kadar tüm benzeri isyanları kanla bastırdık. Dersim'i neden kanla bastırmayacaktık ki? Dersimde kan akmış olması garip değil. Terör nedeniyle kan akmış (ve akacak) olması da garip değil. Garip olan Türkiye Cumhuriyeti'nin bunca zaman sonra tavır değiştiriyor olmasıdır. Ben açıkça, bundan rahatsız oluyorum. Ben Kürtlerin (ve tüm T.C. vatandaşlarının) tüm haklarının garanti altına alınmasından yanayım. Ama PKK'ya zerre hoşgörü gösterilmemesi taraftarıyım. Her PKK'lının idam edilmesi dileğimdir.

Kamil: Peki Komtanım malum parti barış diyor, siz hoşgörü gösterilmesin diyorsunuz.

Komtan: Bence bu aralar, şu yakınlarda, artık, nihayet her Türkün faşist ve her bölücünün bölücü olması gerekiyor. Sağlam bir paylaşalım bakalım kozumuzu. Askeri önlemden söz etmiyorum. PKK sempatizanı Kürt komşunun kapısını çalıp, gözüne kahvaltı bıçağı sokmaktan, halk tarafından yürütülen bir sivil katliamdan bahsediyorum. Bir Kristal Gece paklar bizi. Ve hamdolsun oraya doğru da gidiyoruz. Benim kınam hazır, kahvaltı bıçağım da.

Kamil: Hepimiz Mahzun türküleri söylesek hep birlikte “hepiimiiiiiz kardeşiiiiiiz” diye, hoş bir mutlu son olmaz mı? Cannes’da ödül almaz mıyız? Hatta Nobel Barış Ödülü(*)

Komtan: Naif olmayın arkadaşım. Vatan için ölünür, öldürülür. Üzücüdür; ama vatan böyle savunulur... Maalesef... Çok demokratız, çok "insan hakları savunucusuyuz" hepimiz. Ama maalesef, bugün bu topraklarda bir nebze özgür yaşayabiliyorsan bunu milliyetçi / kafatasçı / faşist / eli kanlı katil dediğimiz tiplere borçluyuz... Fatih İstanbul’u açılımla almadı; kanla aldı. Atam işgali açılımla denize dökmedi, kanla denize döktü. Bu vatan da (bu vatan olarak kalacaksa şayet), açılımla değil, kanla huzura erecek.

Kamil: kanla huzura ermek?

Komtan: Çelişiyor gibi görünebilir, ama öyle. Doğanın kanunu budur. Öl ya da öldür. Bu kadar. Avlan ya da av ol. Bu kadar. Bu adamlara karşı yumuşadığın zaman kaybedersin. Bölünmeyeceksin. Bölmelerine de müsaade etmeyeceksin. Klişe olacak ama, örnek: Yugoslavya. Klişe olacak ama, örnek: eski Sovyetler. Hele ki Sovyetler...

Dallama Ergen (Parazit): zaten hayvan kalmak icin evrimlestik... "daldan niye indik ki, hatta sudan niye ciktik ki?" cumlesi simdiye dek hic bu kadar anlamli olmamisti. Doganin kanunuymus, yemisim doganin kanununu… hayvanlığınızla mutluluklar.

Komtan: Hayvan senin beybabandır. Niye durduk yerde küfrediyorsun ki üstü kapalı üstü kapalı. Mamafih senin baban hayvan, ben de hayvanım. Ama sen "hayvanlığınızla mutluluklar" derken küfrediyorsun eşşoğlu eşek. Ve her kim ki burada bana "biz artıkın hayvan değiliz, evrildik bok olduk sik olduk medeniyiz biz" der, o dallamanın bana şunu izah etmesi lazım öncelikle: e be pezevenk, madem evrildin, neden hala mayınla, atom bombalarıyla, napalmle, AK47yle vırtla zırtla bölgeni işaretliyorsun acaba??? Medeni oldun da ne oldu? Sadece öldürmenin daha teknolojik biçimlerini icat ettin. Evrilmişmiş.

Kamil: Komtanım, bu sizin uygarlık tarifiniz mi yoksa arkaik bilgilerden mi bahsediyorsunuz? Avlan ya da av ol, öl ya da öldür falan.

Komtan: Arkaik falan hikaye. Tabiat bu. O arkaik falan senin kendi kafanda yaratmış olduğun bir takım sınıflandırmalar. bunun cilalısı cilasızı taş devrisi tunç devrisi yok. Avlan ya da av ol. Budur.

Kamil: Tüm bu söyledikleriniz bir önceki Bill Hicks yazınızla çelişmiyor mu?

Komtan: Bilmem. Çelişiyor mu?

(*) Adına barış ödülü verilen bu Alfred Nobel götünün dinamiti bulan adam olduğunu biliyor muydunuz?

Bill Hicks namı diğer Bay Şeytan

Dünya lunapark treninde bir tur gibidir. Ve insan zihni o kadar güçlüdür ki bu trene bindiğinizde bu trenin gerçek olduğunu sanırsınız. Tren fırıl fırıl döner, bir aşağı bir yukarı gider. Heyecan verici ya da korkutucu anları vardır ve son derece parlak renkleri ile çok gürültülü, çok eğlencelidir -en azından bir süreliğine. Daha uzunca bir süredir bu trende bulunan insanlar sorgulamaya başlarlar: "bütün bunlar gerçek mi yoksa bu sadece lunapark treninde bir gezinti mi"? Ve kimileri farkına varır ve bize gelerek "endişelenme derler, sakın kafana takma çünkü tüm bunlar lunapark treninde bir gezintiden ibaret"... Ve biz o insanları öldürürüz.

"Susturun şunu. Biz bu lunapark trenine çok para yatırdık. Susturun. Endişeden çatılmış kaşlarıma bakın. Kabarık banka hesabıma ve büyük aileme bakın. Tüm bunlar gerçek olmalı". Tüm bunlar aslında lunapark treninde bir gezintiden ibaret. Ama bunu bize anlatmaya çalışan o iyi adamları hep öldürüyoruz. Fark ettiniz mi? Ve ortalığı iblislere bırakıyoruz. Ama aslında hiç önemi yok çünkü bu hayat lunapark treninde bir gezintiden ibaret. Ve biz onu dilediğimiz anda değiştirebiliriz. Korkunun gözleri kapınıza daha büyük kilitler takmanızı, silah edinmenizi ve kendinizi tecrit etmenizi söylüyor. Sevginin gözleri ise herkesi BİR kabul etmeyi söylüyor.

Dünyayı değiştirip onu daha güzel bir gezinti haline getirmek için ne yapabiliriz biliyor musunuz, hem de hemen şu an? Her yıl silahlanma ve savunma için harcadığımız onca parayı alın ve o parayı silahlanma ve savunma yerine dünyanın fakirlerinin beslenmesi, giydirilmesi ve eğitimi için harcayın; tek kişi bile unutulmasın. İşte o zaman, sizi temin ederim, sonsuza kadar barış içerisinde uzayın tüm derinliklerini hep birlikte keşfederiz.

Ve Ortaparmak diyor ki: İlginç olan nedir biliyor musunuz? İlginç olan, yukarıdaki sevgi mesajını en büyük şovunun kapanış konuşması yapan o zeki ve sevgi dolu insana dindar kesimin Goatboy ve "Mr. Satan" (Şeytan Suretli Çocuk / Bay Şeytan) lakabını uygun görmüş olması... Yaşasaydı "siktir edin o amına kodumun mallarını" derdi. Bal damlardı ağzından...

Yukarıdaki hızlı çevirinin orijinali ise şöyle:

The world is like a ride in an amusement park. And when you choose to go on it you think it's real because that's how powerful our minds are. And the ride goes up and down and round and round. It has thrills and chills and it's very brightly coloured and it's very loud and it's fun, for a while. Some people have been on the ride for a l ong time and they begin to question: "Is this real, or is this just a ride?" And other people have remembered, and they come back to us, they say: "Hey, don't worry, don't be afraid, ever, because this is just a ride." ... and we kill those people.

Ha ha, "Shut him up. We have a lot invested in this ride. Shut him up. Look at my furrows of worry. Look at my big bank account and my family. This just has to be real." It's just a ride. But we always kill those good guys who try and tell us that, you ever notice that? And let the demons run amok. But it doesn't matter, because it's just a ride. And we can change it anytime we want. It's only a choice. No effort, no work, no job, no savings and money. A choice, right now, between fear and love. The eyes of fear want you to put bigger locks on your doors, buy guns, close yourself off. The eyes of love instead see all of us as ONE.

Here's what we can do to change the world, right now, to a better ride. Take all that money we spend on weapons and defense each year, and instead spend it feeding, clothing and educating the poor of the world, which it would many times over, not one human being excluded, and we can explore space together, both inner and outer, forever, in peace.

En Büyük Bayramınız Kutlu Olsun!

Bugün 29 Ekim. Bugün her Türk’ün hem Noel’i, hem 4 Temmuz’u, hem Regaib hem Beraat Kandili, hem Paskalya’sı, hem Hannukah’sı hem Recebi, hem Şabanı, hem  de Ramazan’ı. Üstelik Kadir Gecesi de. Hem de Sevgililer Günü. Bugün 29 Ekim! Kutlu Olsun! Fazlası...

Hayat Adamı Yontuyor

Bazen hayatın çok kolay bir şey olduğunu düşünüp rehavete düştüğümüz oluyor. Hatta bazılarımız için o rehavet bir yaşam biçimi oluveriyor. O diziler, o gazete haberleri, o internet siteleri, o dergiler, o video oyunları, bütün bunların yarattığı o sahte gündem... Gerçek hayatlarımızın yerini alıyor. Öyle ki hepimiz, yavaş yavaş, peyder pey, hiç hissettirmeden yok olup, yerimizi üç otuz genel kültürüyle senaryo yazmaya soyunmuş dallama holivud senaristlerinin kokain kafasıyla uydurduğu yalancı kahramanlara bırakıyoruz. Hello My Child, step forward! Ve kahraman sağdan girer...Fazlası...